بارى ! موهبت ، غضب است كه حوزهء حيات و شرافت و ناموس و مال - و به يك كلام - منافع و مصالح فردى و اجتماعى در پناه آن صيانت مىشوند ، و مادامى موهبت است كه در چهارچوب عقل و شرع باشد و تمايلات عاليه انسانى مانند دفاع از عدالت و انصاف و مكارم اخلاق و منافع و مصالح مشروع و معقول را انجام دهد . و كسانى كه از اين موهبت كبرى محرومند ، طبعا مردمى بيچاره و زبونند و رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله از آن گروه از امّت خويش كه در صيانت شريعت تند و تيزند ، ستايش مىكند و مىفرمايد : « خير امّتي أحداؤها » يعنى بهترين طايفه از امّتم ، تند و تيزهاى آنان است كه بدون ملاحظه از هيچ كس ، با اخگر افروخته خشم خدايى پر و بال متجاوز به حريم شريعت را مىسوزانند . غضب و سخط منسوب به خداوند متعال در قرآن كريم و روايات و ادعيه و آثار ، سخط و غضب متكرّرا به خداوند متعال نسبت داده شده ، دربارهء يهود مىفرمايد : « من لعنة اللَّه و غضب عليه » « 1 » و در همين سوره آيه 80 ، اعلان فرموده كه طائفه‌اى از يهود گرفتار سخط خداوند متعال مىباشند : « لبئس ما قدّمت لهم انفسهم ان سخط اللَّه عليهم و في العذاب هم خالدون » . در موطن خود مبرهن گرديده كه هر فعلى در دار وجود با اسقاط جهات نقص از آن و تنزيهش از آلودگى مادّه ، و قوّه و امكان ،

--> ( 1 ) مائده - 60 .